lupdate: 16-01-2011
Gemeentewapen
Tienhoven (Z.H.)
Terug naar de pagina Tienhoven
Fotoalbum Ameide
Fotoalbum Tienhoven
De orgels in Ameide
Verschueren orgel Ameide
Verschueren-Sloof Orgel Ameide
Het zou goed kunnen dat u op deze pagina bent aangekomen omdat u zocht naar "brand Tienhoven". Deze brand van 1 januari 2010 betreft deze boerderij:
Deze pagina gaat over een andere brand, al bijna een levenlang geleden, in 1947. Sorry voor het misverstand. Maar misschien is wat hier onder staat ook interessant om te lezen.
Brandend dorp levert een anecdote op
Op 24 juli 1947 ging een aanzienlijk deel van Tienhoven in vlammen op.
De onderstaande foto is gepubliceerd in het boek "De wereld van Jesse" Fotografie Ameide - Tienhoven 1945-1955, een uitgave ter gelegenheid van de tentoonstelling 'Nico Jesse arts/fotograaf' oktober 2005 te bestellen via de website van de Historische Vereniging Ameide-Tienhoven Link
Voor de lezers van buiten het kleine wereldje van onze dorpen: Nico Jesse werd huisarts in Ameide en Tienhoven nadat de vorige huisarts J.W. van Putte, in de oorlog (1944) omkwam bij een bomardement op de Lek.
Jesse was dan huisarts, zijn grote liefde lag bij de fotografie. Hij schopte het vanwege zijn wijze van fotograferen ( kenmerk: harde foto's, hoge contrasten) tot een wereldberoemd fotograaf.
Daarnaast heeft hij nog een bijzondere daad gewrocht, ondanks het feit dat hij arts was, sloeg hij mij meteen nadat ik ter wereld kwam. En dat deed gemeen zeer. Ik troost mij met de gedachte dat hij het druk had. Héél erg druk. Immers, letterlijk vrijwel op het zelfde moment - minder dan een half uur verschil - werd elders in het dorp nog een kind geboren. Met dezelfde familienaam als de mijne. Maar dan van de rijke tak, die zaten in "het fruit".
Ik hoop dat ie daar net zo'n gemene tik heeft uitgedeeld als Jesse bij mij deed. (De andere boreling is overigens in zijn vrije tijd koperblazer geworden.Zoekt u maar even op de pagina over de koperblazers.)
Na deze bekentenis van een trauma zou Sigmund Freud zeggen: "U mag nu vier weken overslaan, ik zie u weer over een maand." (Freud had ze soms zelf ook niet op een rijtje!)
 |
|
Brand in Tienhoven. © Foto: Nico Jesse |
Een brand, een anecdote
Hieronder volgt een anecdote van het type waar je op een verjaardagsfeest bij veel (zoniet de meeste) familie's gedoe over krijgt. "Dat vertel je toch niet, dat hoeft niet iedereen te weten." Zo'n uitlating wordt dan gemeenlijk gevolgd door een valse blik van het type: "Ik heb zojuist wetenschappelijk bewezen dat de paus rooms is." Ik hoor het wel op de eerstvolgende verjaardag of het schrijven van dit verhaaltje aanleiding heeft gegeven tot verhitte discussies aan de tap van café "De Koekoek".
het verhaal
Afijn, de brand brak uit. Het was 1947. De voorbije oorlog ligt nog vers in het geheugen en de gevolgen zijn nog dagelijks merkbaar. Voor veel zaken moesten nog de beruchte "bonnen" ingeleverd worden. Mijn moeder had - zo vertelde ze nog járen later, furieus - nagelnieuwe schoenen weten te bemachtigen. En met nadruk vertelde ze : "Mooie schoenen, écht mooie voor de zondag." Die schoenen stonden in de keuken, dicht bij het oude fornuis. Zal wel een "Godin" geweest zijn, ze was wég van dat merk.
Een brand is paniek. Mijn ouders hadden het niet breed gehad in de oorlog en ook aansluitend daaraan was het zeker geen vetpot. Ook deze brand was paniek. Vader Jan deed wat ieder doet als er zich een ramp voltrekt, zijn uiterste best om te redden wat er te redden valt. Een brand is paniek. En in zijn vurige ijver om te redden, werd de mand met aanmaakhout voor de oven naar buiten gegooid. Gooien, want het ontbrak hem aan tijd. Maar het hout was gered! De schoenen bleven staan, roerloos. Waar ze al stonden, dicht bij het vuur. En even later in het vuur.
de volgende veertig jaar
Moeder heeft het verhaal nog 42 jaar met zich meegedragen. En ze wist het op een boeiende manier te vertellen.
Neen, niet elk jaar kwam het verhaal uit de verhalentrommel. Maar zo op de momenten dat er aanleiding voor was. Omdat iemand op een familiebijeenkomst mooie, 'klassieke Termeyse sterke verhalen' vertelde. Ook op gezellige avonden met een 'slokje' kwam het verhaal soms bovendrijven. In geuren en kleuren diste ze het verhaal op. Ondertussen keek ze grimlachend én gnuivend de kring eens rond.
En eindigde met haar blik, dodelijk veelbetekenend, bij mijn vader.
Ik kan u verzekeren dat de ironie die doorklonk in haar stem zelfs iemand als Youp van 't Hek verre overtrof.
Mocht het u overkomen dat mijn familieleden in alle toonaarden ontkennen dat het ooit gebeurd is, zwijg dan en voel diep van binnen dat uw ironie ook grootse hoogten kan bereiken, en toon dat door broer Arie een glas bier aan te bieden.
 |
 |
|
Pa Jan van der Grijn, ergens in de 60-er jaren vergezeld door Schnauzer 'Tippie' © Frans van der Grijn |
Ma van der Grijn op 11 augustus 1978, de bruiloft van Piet en Flora © Frans van der Grijn |
Zoals uit het bovenstaande al duidelijk was, brandde de woning van mijn ouders tot de grond toe af. Mijn ouders waren in het bezit van onderstaande tekening. De maker is tot op heden onbekend gebleven. Na het overlijden van mijn ouders is de tekening in bezit gekomen van mijn zus Janny. Zij heeft deze tekening enkele jaren geleden geschonken aan de Historische Verening Ameide & Tienhoven.
We zien hier een voormalige boerderij die opgedeeld was in twee woningen.
Op bovenstaande wijze treft u de tekening aan op de website van de Historische
Vereniging Ameide-Tienhoven.
Een verrassing op 1 januari 2011
Nieuwjaarsdag is in onze familie traditioneel een dag van ontmoeting met de hele familie. (Het was weer reuze gezellig). Bij thuiskomst trof ik in mijn e-mail een bericht van Herman Beckmann van de Historische Vereniging. Met een foto. Met de vraag of ik meer weet over die afbeelding.
Tot mijn grote verbazing kreeg ik een kleuren acquarel te zien, gemaakt in 1935, die de boerderij van mijn opa Gerrit van der Grijn, en waar mijn ouders woonden in 1947. Deze hele pagina gaat over de brand waardoor zij dakloos werden en de boerderij een roemloos einde toebedeeld kreeg.
Met dit stukje korte tekst is de boerderij dan toch weer een heel klein beetje minder roemloos geworden.
De foto zit in een Rotterdams archief. En daar mag je niet zomaar iets uithalen om op je website te zetten. Maar laat ik nu toch een wel zéér ijzersterk motief hebben om de foto te tonen. 't Was tenslotte de boerderij van mijn opa, en mijn ouders woonden er toen de boerderij afbrandde. Derhalve, ik eigen mij de toestemming toe, om de foto te tonen. Uiteraard met dank aan de toenmalige mijneer Verheul die de boerderij vereeuwigde. Waarvoor ik hem postuum eeuwig dankbaar ben.
bron: heel erg lange link naar een archief in Rotterdam. (Zie Acrobat)
Uiteraard met veel dank aan Gert Groenendijk en Herman Beckmann voor hun ontdekking.
Terug naar de pagina Tienhoven